hurl

Engels

Woordherkomst en -opbouw

• Van Middelengels hurlen, mogelijk uit het Nederduits.

enkelvoud	meervoud
hurl	hurls

Zelfstandig naamwoord

hurl

1. gooi, worp

vervoeging
onbepaalde wijs	to  hurl
he/she/it	hurls
verleden tijd	hurled
voltooid deelwoord	hurled
onvoltooid deelwoord	hurling
gebiedende wijs	hurl

Werkwoord

hurl

1. overgankelijk gooien, smijten, werpen
2. onovergankelijk ijlen [2], snellen, stormen [2], zich snel voortbewegen

   «The man was hurling towards me.»

   De man snelde/stormde op me af.