huiverachtig

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • hui·ver·ach·tig
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen huiverachtig huiverachtiger huiverachtigst
verbogen huiverachtige huiverachtigere huiverachtigste
partitief huiverachtigs huiverachtigers -

Bijvoeglijk naamwoord

huiverachtig

  1. geneigd zijn tot huiveren, huivering verwekkende
    • Het mocht wel een huiverachtig] schouwspel genoemd, voor wie in de vallende duisterns deze wagen met de doodskist zag rijden, gevolgd door een vrouw met hoog opgezwollen buik, te paard, en om haar heen zwijgende monniken die brandende toortsen droegen. (Uit: Het Geuzenboek van Louis Paul Boon) 
Synoniemen

Gangbaarheid