hoarding
Uiterlijk
- hoar·ding
- uit het Engels
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | hoarding | |
| verkleinwoord |
- een psychiatrische aandoening waarbij iemand dwangmatig spullen verzamelt en niet kan weggooien. Dit leidt tot een onleefbare, overvolle woning en ernstige beperkingen in het dagelijks functioneren. Het gaat verder dan slordigheid en veroorzaakt veel stress en angst bij het wegdoen van items
- Het woord hoarding staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.