hinnire

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Latijn

Uitspraak
  • IPA: /ˌhɪn.ˈniː.rɛ/
Woordafbreking
  • hin·ni·re
Woordherkomst en -opbouw
  • Afgeleid van hinnus muildier met het achtervoegsel -ire.
stamtijd
infinitief 1e pers. enk.
ind. praes. act.
1e pers. enk.
ind. perf. act.
supinum
hinnīre hinnio hinnīvi hinnītum
vierde vervoeging volledig

Werkwoord

hĭnnīre

  1. hinniken
Afgeleide begrippen