heurter
- Oudfrans hurter (12de-eeuws), misschien van een Oudfrankisch *hûrt "stormram" [1]
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| heurter |
heurtais |
heurté |
| eerste groep | volledig | |
heurter
- overgankelijk botsen met [1]
- overgankelijk botsen met [2]; ruzie maken met
- onovergankelijk botsen [1]
- ↑ heurter (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
