harmonie

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  harmonie    (hulp, bestand)
• IPA: / ˌhɑrmoˈni / (3 lettergrepen)

Woordafbreking

• har·mo·nie

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eendracht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1330

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	harmonie	harmonies harmonieën
verkleinwoord	harmonietje	harmonietjes

Zelfstandig naamwoord

de harmonie v

1. samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel
2. (muziek) aangenaam klinkende vereniging van tonen
3. de gezamenlijke blaas- en slaginstrumenten in een orkest
4. harmonieorkest

Synoniemen

• [1] eendracht
• [2] samenklank

Hyponiemen

• kleurenharmonie, klinkerharmonie

Afgeleide begrippen

• harmonieleer, harmonieorkest

Verwante begrippen

• harmonieus, harmonisch, welluidend

Vertalingen

    1.   

Frans: harmonie (fr) v

Spaans: armonía (es) v

Gangbaarheid

• Het woord harmonie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "harmonie" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Afrikaans

Woordherkomst en -opbouw

• Leenwoord uit het Nederlands

Zelfstandig naamwoord

harmonie

1. harmonie; samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel
2. (muziek) harmonieleer

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Pools

Zelfstandig naamwoord

harmonie

1. nominatief meervoud van harmonia
2. accusatief meervoud van harmonia
3. vocatief meervoud van harmonia

Frans

Uitspraak

• Geluid: harmonie Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /aʁ.mɔ.ni/

enkelvoud		meervoud
zonder lidwoord	met lidwoord	zonder lidwoord	met lidwoord
harmonie	l'harmonie	harmonies	les harmonies

Zelfstandig naamwoord

harmonie v

1. harmonie [1]
2. (muziek) harmonie [2]; samenklank

Afgeleide begrippen

• harmonieux

Tsjechisch

Uitspraak

• IPA: /ɦarmɔnɪjɛ/
• Geluid:  harmonie    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• har·mo·nie

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van het Latijnse harmonia

Zelfstandig naamwoord

harmonie v

1. harmonie; samenwerking of verband van een aantal zaken tot een welgeordend en aangenaam aandoend geheel
2. (muziek) harmonieleer
3. (muziek) harmonie; aangenaam klinkende vereniging van tonen

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	harmonie	harmonie
genitief	harmonie	harmonií
datief	harmonii	harmoniím
accusatief	harmonii	harmonie
vocatief	harmonie	harmonie
locatief	harmonii	harmoniích
instrumentalis	harmonií	harmoniemi

Synoniemen

1. shoda v, soulad monbezield, konsenzus monbezield
2. —
3. harmoničnost v

Antoniemen

1. neshoda v, nesoulad monbezield, rozpor monbezield
2. —
3. disharmonie v

Afgeleide begrippen

• disharmonie v
• harmonický
• harmonizovat / harmonovat

Verwante begrippen

disharmonicky (bw.) disharmonický disharmoničnost v filharmonie v filharmonický

harmonicky (bw.) harmonika v harmonium o harmonizace v harmonogram monbezield

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.

Verwijzingen

• Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
• Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch / Duits)