hangen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  hangen    (hulp, bestand)
• IPA: / ˈhɑŋə(n) / (2 lettergrepen); /ˈɦɑŋə(n)/

Woordafbreking

• han·gen

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘aan bovenkant bevestigd door eigen zwaarte neerwaarts gehouden worden’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1100

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
hangen 'ɦɑŋ.ə(n)	hing ɦɪŋ	gehangen ɣə'ɦɑŋ.ə(n)
klasse 7	volledig

Werkwoord

hangen

1. inergatief zich in een positie los van de bodem bevinden en door een bevestiging aan een ander voorwerp voor vallen behoed worden

   • De appels hangen nog aan de boom. 

   ▸ Decoraties en meubelstukken uit ver van elkaar verwijderde tijdvakken hingen en stonden elkaar met verwondering aan te staren.

   ▸ De dagen erna zag ik overal kleine bloemen uit de droge grond tevoorschijn komen. Wat een feest! Het leek wel alsof overal slingers hingen.

2. inergatief door ophanging – meest aan de nek – ter dood gebracht worden

   • Hangen zal hij! 

3. overgankelijk door ophanging – meest aan de nek – ter dood brengen

   • De misdadiger werd vroeg in de morgen gehangen. 

4. inergatief op een relaxte manier ergens aanwezig zijn zonder veel activiteit te ondernemen

   ▸ Maar de hitte en de zon wekten ons toch vroeger dan we wilden en de rest van de dag brachten we door met hangen en lezen.

5. overgankelijk aan een of meer hoger gelegen punten vastmaken, zodat het niet omlaag valt ook al wordt het aan de onderkant niet gesteund

   • Ik hang mijn jas aan de kapstok. 

6. inergatief (informatica) (van een computer) vastzitten in een programmalus zodat opnieuw starten noodzakelijk is

   • Ik denk dat mijn laptop hangt, want hij reageert niet als ik het toetsenbord of de muispad gebruik. 

Hyponiemen

   

aaneenhangen aanhangen afhangen bankhangen behangen bijeenhangen bijhangen doorhangen inhangen loshangen neerhangen omhangen openhangen ophangen overhangen rondhangen samenhangen uithangen verhangen voorhangen weghangen

Afgeleide begrippen

   

gehang hang-out hang-up hangaar hangbeugel hangblaker hangboog hangboom hangborst hangbrug hangbuik hangconstructie hangen samen hanger hangerig hanggareel hanggewelf hangijzer hanging hangjas hangjeugd hangjongere hangkamer hangkast hangketting hangklok hangkompas hangladder hanglamp hanglip hangman hangmand hangmap hangmat hangmes hangoor hangop hangoudere hangpartij hangplaats hangplant hangplee hangplek hangpunt hangschoor hangslot hangsnor hangstelling hangstijl hangstoel hangtiet hangtoren hangwang hangwater hangwerk hangzolder

Uitdrukkingen en gezegden

• [5] aan de grote klok hangen
  algemeen bekend maken
• [5] aan het klokzeel hangen
• [2] erom hangen
  erg spannend worden

Spreekwoorden

• [2] Barbertje moet hangen
  gezegd van iemand die de schuld krijgt van wat er fout is gegaan, ongeacht of diegene ook maar iets te verwijten valt

Vertalingen

    1.   

Duits: hängen (de) Engels: droop (en), hang (en)

Frans: pendre (fr) Spaans: colgar (es) , pender (es)

Zelfstandig naamwoord

de hangen mv

1. meervoud van het zelfstandig naamwoord hang

Gangbaarheid

• Het woord hangen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "hangen" herkend door:

100 %	van de Nederlanders;
99 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.