habitare

Latijn

Woordafbreking

• ha·bi·ta·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van habere (perf. habitus) met het achtervoegsel -are.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
habitāre	habitō	habitāvi	habitātus
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

hăbĭtāre

1. vaak iets hebben, plegen te hebben
2. bewonen