hóndj

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Limburgs

Uitspraak
  • IPA: /(x)hoɲc/ (Etsbergs)

Zelfstandig naamwoord

hóndj m

  1. (dierkunde) hond
    «d'n Hóndj steit bie väöler bekindj es e troew bieës.»
    De hond staat bij velen bekend als een trouw beest.
Verbuiging