hélas
Uiterlijk
- een oude verbinding van hé en las, letterlijk "hé, jammer", geattesteerd sinds de 12de eeuw als Oudfrans elas en E! Las!. Het woord las tw "helaas" (in modern Frans verouderd), was afkomstig van het bijvoeglijk naamwoord las "moe; vermoeid" en werd in het Oudfrans nog vervoegd (zo bestond bv. ook de vrouwelijke vorm hélasse). [1] [2]
hélas
| vervoeging van |
|---|
| héler |
hélas
- tweede persoon enkelvoud verleden tijd (passé simple) van héler
- ↑ hélas (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
. - ↑ las (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.