gubbe

Noors

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡgʉbə/

Woordafbreking

• gub·be

Woordherkomst en -opbouw

• Waarschijnlijk ontleend uit het Zweeds.

Zelfstandig naamwoord

[A] gubbe m

1. man
2. bejaarde, grijsaard
3. ook (pejoratief): een man van zijn woord, een machtige man, een waardige man

   «I Nittedal ble gubbene feid ut i valget for fire år siden.»

   In de verkiezing in Nittedal vier jaar geleden werden de oude mannen eruit (het stadhuis) geveegd.

Verbuiging

m [A] + [B]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	gubbe	gubben	gubber	gubbene
genitief	gubbes	gubbens	gubbers	gubbenes

Synoniemen

• kall

Afgeleide begrippen

• [1-3]: gubbevelde

Zelfstandig naamwoord

[B] gubbe m

1. dynamietpatroon

Afgeleide begrippen

• dynamittgubbe

Nynorsk

Uitspraak

• Geluid: Bestand bestaat nog niet. Aanmaken?
• IPA: /ˡgʉbə/

Woordafbreking

• gub·be

Woordherkomst en -opbouw

• Waarschijnlijk ontleend uit het Zweeds.

Zelfstandig naamwoord

[A] gubbe m

1. man
2. bejaarde, grijsaard
3. ook (pejoratief): een man van zijn woord, een machtige man, een waardige man
4. een bovennatuurlijk verstand

Verbuiging

m [A] + [B]	enkelvoud		meervoud
	onbepaald	bepaald	onbepaald	bepaald
nominatief	gubbe	gubben	gubbar	gubbane
genitief

Synoniemen

• kall

Afgeleide begrippen

• [1-3]: gubbevelde

Zelfstandig naamwoord

[B] gubbe m

1. dynamietpatroon

Afgeleide begrippen

• dynamittgubbe