graftombe

Uit WikiWoordenboek
Ga naar: navigatie, zoeken

Nederlands

graftombe van Napoleon Bonaparte
Uitspraak
Woordafbreking
  • graf·tom·be
Woordherkomst en -opbouw
  • pleonastische samenstelling van graf en tombe
enkelvoud meervoud
naamwoord graftombe graftomben
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

graftombe v/m [1]

  1. (bouwkunde) het algemeen een bouwwerk, grafheuvel of hunebed met als inhoud het graf van een heerser of ander machtig of rijk iemand dat fungeert als een grafmonument
    • De uitvaart had plaats op 30 maart, een heldere Hollandse lentedag. Maar liefst negenduizend militairen paradeerden mee of stonden als erewacht opgesteld langs de route. Laarzen, trompetten en knopen waren opgepoetst. Zilver, goud, koper — alles blonk, glom en flonkerde. De berenmutsen, baretten, epauletten, kepi's, kwasten, linten, pluimen, sjerpen, steken en tressen vormden in de felle ochtendzon een kleurrijk schouwspel. Naast de koets waarmee het lichaam van de dode koningin van Noordeinde werd overgebracht naar de graftombe van de Oranjes in Delft, liepen geen soldaten maar lakeien met witte kniekousen in kostuums met goudkleurige galons. Midden tussen de vier hoekconstructies van witte struisvogelveren op het dak lag een gouden kroon. Beginnend met trompetgeschal bij haar geboortepaleis eindigde Juliana's laatste publieke gang onder het geluid van kanonschoten, terwijl onderweg de Gele Rijders elke minuut een saluutschot afvuurden. [2] 
    • De archeologie werd getrakteerd op absoluut sensationeel nieuws vonden archeologen: er bleken twee verborgen kamers in de graftombe van de Egyptische farao Toetanchamon te zitten. Over de functie ervan werd druk gespeculeerd. De wildste, en meest controversiële, theorie: het is de langgezochte tombe van Nefertiti. De meest waarschijnlijke: het betreft gewoon twee onafgemaakte kamers.[3]  
Synoniemen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Woordenboek der Nederlandse taal
  2. JWithuis, Jolande Juliana 2016 ISBN 978-90-234-3523-5 pagina 739
  3. Volkskrant Thomas van der Kolk en Loes Singeling 28 december 2016