gouzoug
Uiterlijk
- IPA: /ˈɡuːzuk/
- erfwoord: Afkomstig van Oudbretons guodoc, ontwikkeld uit Brythonisch *wo-duk-, afleiding van het Keltisch werkwoord *duk-o- ‘dragen, overbrengen’, waaruit dougen. Verwant met Welsh gwddf (gewestelijk gwddw, gwddwg) en Cornisch gudhugen.
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | gouzoug | gouzougoù |
gouzoug m