gooi

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  gooi    (hulp, bestand)
• IPA: / ɣoj / (1 lettergreep)
  • (Noord-Nederland): /χoːi̯/
  • (Vlaanderen, Brabant, Limburg): /ɣoːi̯/

Woordafbreking

• gooi

Woordherkomst en -opbouw

• ww:  gooien ww  zonder de uitgang -en
• zn: terug afgeleid met het achtervoegsel -en van  gooien ww 

Werkwoord

vervoeging van
gooien

gooi

1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gooien
   

   • Ik gooi. 

2. gebiedende wijs van gooien
   

   • Gooi! 

3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gooien
   

   • Gooi je? 

   ▸ Die ga ik volgen! Ik gooi mijn koffie achterover, kom omhoog, hang mijn rugzak om en begin te lopen.

   ▸ Een nog scherpere afwijzing van de confucianistische denktrant dan DDJ48 bevat DDJl9, waarin een lijstje van confucianistische deugden wordt opgesomd: Ban wijsheid uit, gooi kennis weg, En het volk zal er honderdvoudig van profiteren.

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	gooi	gooien
verkleinwoord	gooitje	gooitjes

Zelfstandig naamwoord

de gooi m

1. handeling van het werpen of iets wat geworpen wordt

Synoniemen

• worp

Uitdrukkingen en gezegden

• een gooi doen naar

Gangbaarheid

• Het woord gooi staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "gooi" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
98 %	van de Vlamingen.