glibberen

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  glibberen    (hulp, bestand)

Woordafbreking

• glib·be·ren

Woordherkomst en -opbouw

• In de betekenis van ‘glijden’ voor het eerst aangetroffen in 1632
• frequentatief gevormd uit glippen met het achtervoegsel -er

stamtijd
onbepaalde wijs	verleden tijd	voltooid deelwoord
glibberen	glibberde	geglibberd
zwak -d	volledig

Werkwoord

glibberen

1. ergatief met onvaste bewegingen in een bepaalde glijden, langs of met een oppervlak dat door vocht glad is

   • De voetballer was door de modder geglibberd, maar wist toch een doelpunt te maken. 
   • De regenworm glibbert door het zand. 

   ▸ Glibberend over de slijmerige stenen probeerde ik haar bevel op te volgen. Ík ben Agnes, het nieuwe wasmeisje.'

2. inergatief zonder richting onvaste glijdende bewegingen maken

   • Er werd die middag veel geglibberd en vaak vielen ze ook in de modder. 

Gangbaarheid

• Het woord glibberen staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "glibberen" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
89 %	van de Vlamingen.