gibier
Uiterlijk
- via Oudfrans gibiez van Oudfrankisch *gabaiti "valkenjacht", vgl. ook Duits Beize "jacht met roofvogels" [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| gibier | le gibier | gibiers | les gibiers |
gibier m
- jachtwild zn ; wild zn waarop gejaagd wordt
- (voeding) wildvlees; wild zn [3]; vlees van een wild dier
- (figuurlijk) prooi, slachtoffer [2], persoon die men wil belazeren, bestelen,...
- dit is een collectieve benaming die meestal in het enkelvoud voorkomt
- ↑ gibier (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.