geweigerd
Uiterlijk
- ge·wei·gerd
| vervoeging van: | weigeren… |
| verbogen vorm: | geweigerde |
geweigerd
- voltooid deelwoord van weigeren
- ▸ Philip vond dat wandelen maar niets, toch Philip?' Hij weigerde te antwoorden, net zoals hij geweigerd had te poseren voor de fotograaf.[1]
- ▸ In een diplomatieke redevoering erkende hij dat, hoewel hij er persoonlijk op tegen was, het verzoek om de tribunen hun rechten terug te geven niet kon worden geweigerd en dat de adel zijn impopulariteit slechts aan zichzelf te wijten had.[2]
- Het woord geweigerd staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- ↑ “De familie Wachtman” (2006), Ambo/Anthos, ISBN 9789026352508
- ↑ “Imperium” (2006), Cargo, ISBN 9023420535