gepeupel

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ge·peu·pel
Woordherkomst en -opbouw
  • In de betekenis van ‘gewone volk’ voor het eerst aangetroffen in 1562 [1]
  • het gewone volk [2]
enkelvoud meervoud
naamwoord gepeupel
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

gepeupel o [3]

  1. het gewone volk, de laagste klasse
  2. het gespuis het onkundige, ruwe, woeste volk
    • Zij had in de straten van Parijs het op bloed beluste gepeupel gezien, dat was opgehitst door fanatici als Marat, Danton en Robespierre. Zij had meegemaakt hoe familieleden en vrienden eindigden onder de guillotine en had zelf moeten vluchten. Zij begreep dat politiek niet alleen een zaak van beginselen, ideeën en regels was, maar dat emoties, verwachtingen, frustraties, rancune en moeilijk definieerbare verschijnselen als mentaliteit en identiteit een minstens even grote rol speelden. [4] 
     Ze had een hautaine, zowel gekwetste als neerbuigende blik, alsof ze een dichteres was die zich met tegenzin onder het ongevoelige gepeupel begaf. `Frarwaise; fluisterde de grote Griek en hij keek mij aan met een veelbetekenende blik, waarvan ik niet goed wist wat die betekende.[5]
Synoniemen

Gangbaarheid

95 % van de Nederlanders;
90 % van de Vlamingen.[6]

Meer informatie

Verwijzingen