furtum

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˈfuːrtʊ(m)/

Woordafbreking

• fur·tum

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van fūr (dief) met het achtervoegsel -tum.

Zelfstandig naamwoord

fūrtum o

1. diefstal
2. gestolen goed
3. (postklassiek) heimelijke handeling
4. krijgslist

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	fūrtum	fūrta
genitief	fūrtī	fūrtōrum
datief	fūrtō	fūrtīs
accusatief	fūrtum	fūrta
vocatief	fūrtum	fūrta
ablatief	fūrtō	fūrtīs

Synoniemen

• (Juvenalis) furtus

Uitdrukkingen en gezegden

[1] furtum facere

• een diefstal plegen

[1] furti damnari

• voor een diefstal veroordeeld worden