fouilleren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
fouilleren van collaborateurs (1945)


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fouil·le·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘kleren doorzoeken’ voor het eerst aangetroffen in 1898 [1]
  • afgeleid van het Franse fouiller (met het achtervoegsel -eren) [2]
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
fouilleren
fouilleerde
gefouilleerd
zwak -d volledig

Werkwoord

fouilleren

  1. overgankelijk iemand aftasten of er iets op het lijf gedragen wordt
    • Ze sloegen hem in de handboeien en fouilleerden hem. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
98 % van de Vlamingen.

Meer informatie

Verwijzingen