forsøg
Uiterlijk
- for·søg
- Zelfstandig naamwoord: afkomstig van het Deense werkwoord forsøge
| Naar frequentie | 1486 |
|---|
forsøg
- gebiedende wijs van forsøge
| enkelvoud | meervoud | |||
|---|---|---|---|---|
| onbepaald | bepaald | onbepaald | bepaald | |
| nominatief | forsøg | forsøget | forsøg | forsøgene |
| genitief | forsøgs | forsøgets | forsøgs | forsøgenes |
forsøg, o
- [2]: eksperiment
- [2]: prøve
- [2]: test
|
|
|
forsøg
- nominatief onbepaald onzijdig enkelvoud van forsøg
- forsøg in: Det Danske Sprog- og LitteraturselskabDen Dankse Ordbog
op website:ordnet.dk