fons

Latijn

Woordherkomst en -opbouw

• erfwoord Uit Proto-Italisch *fonti-, misschien ook in Umbrisch funtlere “een zekere plaats met een bron ?”.

Woordafbreking

• fons

Zelfstandig naamwoord

fons m

1. bron

Overerving en ontlening

• Frans: fonts “doopvont” m mv
• Italiaans: fonte v
• Nederlands: (doop)vont
• Portugees: fonte v
• Spaans: fuente v

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	fōns	fontēs
genitief	fontis	fontum
datief	fontī	fontibus
accusatief	fontem	fontēs
vocatief	fōns	fontēs
ablatief	fonte	fontibus