fluorescentie

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • flu·o·res·cen·tie
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord fluorescentie fluorescenties
verkleinwoord - -

Zelfstandig naamwoord

fluorescentie v

  1. (natuurkunde), (scheikunde) het uitzenden van licht waarbij een elektron een foton absorbeert, in een aangeslagen toestand belandt en vervolgens terugvalt naar de grondtoestand onder uitzending van een foton van lagere energie
    • In dit experiment wordt fluorescentie gebruikt om de concentratie van het complex te meten. 
Afgeleide begrippen
Hyperoniemen
Vertalingen

Meer informatie

Gangbaarheid