fluctueren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fluc·tu·e·ren
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
fluctueren
fluctueerde
gefluctueerd
zwak -d volledig

Werkwoord

fluctueren

  1. inergatief onregelmatig variëren (binnen bepaalde grenzen), schommelen
    • De rente fluctueert dagelijks. 
    • Het werknemersaantal heeft in de loop der tijd gefluctueerd tussen 13 en 20 personen. 
Afgeleide begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

95 % van de Nederlanders;
94 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

  1. Wiktionnaire
  2. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be