flinguer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| flinguer |
flinguais |
flingué |
| eerste groep | volledig | |
flinguer
- (spreektaal) neerschieten, overhoop knallen, omleggen [1]
- (spreektaal) kapotmaken, beschadigen [1]
- (spreektaal) teleurstellen, ontmoedigen [1]