flaw
Uiterlijk
- Via Middelengels flawe/flaye (vermoedelijk) van Oudnoords flaga. Proto-Germaans *flagō, Indo-Europees *plok-.
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| flaw | flaws |
flaw
- fout, onjuistheid, onvolkomenheid
- (verouderd) fragment zn , klein stukje
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to flaw |
| he/she/it | flaws |
| verleden tijd | flawed |
| voltooid deelwoord |
flawed |
| onvoltooid deelwoord |
flawing |
| gebiedende wijs | flaw |
flaw
- overgankelijk een fout aanbrengen in, foutief/gebrekkig/onjuist maken
- onovergankelijk foutief/gebrekkig/onjuist worden