figureren

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fi·gu·re·ren
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van het Franse figurer of daarvoor van het Latijnse 'figūrāre' (met het achtervoegsel -eren)
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
figureren
figureerde
gefigureerd
zwak -d volledig

Werkwoord

figureren

  1. inergatief een rol vervullen
  2. inergatief optreden als figurant
  3. absoluut voorkomen, vermeld staan
    • Hij figureerde op de moderne Nachtwacht als een van de zeven meest invloedrijke talenten van Nederland 
Afgeleide begrippen
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

99 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.

Meer informatie