ferromagnetisch
Uiterlijk
- fer·ro·mag·ne·tisch
- afgeleid van magnetisch met het voorvoegsel ferro-
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | ferromagnetisch | ferromagnetischer | |
| verbogen | ferromagnetische | ferromagnetischere | |
| partitief | ferromagnetisch | ferromagnetischers | - |
ferromagnetisch
- (natuurkunde) een spontane magnetisatie bezittend als gevolg van de parallelle uitrichting van individuele spins
- Nikkel en ijzer zijn bij kamertemperatuur ferromagnetische metalen.
- Het woord ferromagnetisch staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- Zie Wikipedia voor meer informatie.