feindre
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| feindre |
feignais |
feint |
| derde groep | volledig | |
feindre
- onovergankelijk veinzen [1]; zich onecht voordoen; doen alsof
- overgankelijk veinzen [2]; voorwenden
- ↑ feindre (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr .
