faucher
Uiterlijk
- van Vulgair Latijn *falcare van Latijn falx, falcis "zeis" [1], waaruit ook Frans faux zn "zeis" vandaan komt
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| faucher |
fauchais |
fauché |
| eerste groep | volledig | |
faucher
- maaien
- neerhalen, neermaaien
- «Il s’est fait faucher par une voiture.»
- Hij is door een auto omver gereden.
- «Il s’est fait faucher par une voiture.»
- (spreektaal) pikken, jatten, achterover drukken
- «Il est passé où ton auto-radio? – On me l’a fauché!»
- Wat is er met je autoradio gebeurd? – Die hebben ze gepikt! [2]
- «Il est passé où ton auto-radio? – On me l’a fauché!»