fata

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • fa·ta
Woordherkomst en -opbouw

Zelfstandig naamwoord

fata mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord fatum
    • Maar de woorden hebben hun fata, evengoed als de boekjes. [1]
  2. beleefde gebeurtenissen
    • Het is toeval dat ons op die foto samenbracht. Tekenender voor die tijd is dat zijn andere buurman iemand is die wél een vriend van hem was; die zou enkele jaren later als SS’er aan het Oostfront sneuvelen. Fata van een generatie, die bijna uitgestorven is. [2]
Synoniemen
Verwante begrippen

naar de vorm: ook uit Latijn [3]

Gangbaarheid

47 % van de Nederlanders;
47 % van de Vlamingen.

Verwijzingen


IJslands

Uitspraak

Zelfstandig naamwoord

fata

  1. genitief onbepaald onzijdig meervoud van fat

Zelfstandig naamwoord

fata

  1. genitief onbepaald onzijdig meervoud van föt