Naar inhoud springen

falloir

Uit WikiWoordenboek
stamtijd
infinitief verleden
tijd
voltooid
deelwoord
falloir
/fa.lwaʁ/
fallais
/fa.lɛ/
fallu
/fa.ly/
derde groep volledig
  1. onpersoonlijk nodig zijn; noodzakelijk zijn
  2. onpersoonlijk moeten volgens de regels van de fatsoen of de moraal; behoren [3]; horen [2]
  • Dit onpersoonlijk werkwoord heeft alleen vervoegingen in de derde persoon enkelvoud.