Naar inhoud springen

falloir

Uit WikiWoordenboek
stamtijd
infinitief verleden
tijd
voltooid
deelwoord
falloir
/fa.lwaʁ/
fallais
/fa.lɛ/
fallu
/fa.ly/
derde groep volledig

falloir

  1. onpersoonlijk nodig zijn; noodzakelijk zijn
    «— Prenez ce qu’il vous faut pour un voyage de quinze jours, et suivez-moi.»[1]
    Neem wat u nodig heeft voor een reis van twee weken en volg mij.
  2. onpersoonlijk moeten volgens de regels van de fatsoen of de moraal; behoren [3]; horen [2]
  • il faut que + subjonctif
    het is nodig dat ...; het behoort dat ...
  • Dit onpersoonlijk werkwoord heeft alleen vervoegingen in de derde persoon enkelvoud.
  1. Bronlink Weblink bron “Les Trois Mousquetaires”, digitale editie op de Franse Wikisource van MM. Dufour et Mulat, 1849 (1844), p. 156