férir
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| férir |
_ |
féru |
| derde groep | volledig | |
férir
- komt in modern taalgebruik alleen voor als infinitief in de vaste uitdrukking sans coup férir en als voltooid deelwoord (zie féru bn )
- ↑ férir (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.