ezafe
Uiterlijk
- eza·fe
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | ezafe | ezafes |
| verkleinwoord | - | - |
- (taalkunde) een constructie in talen als het Perzisch of Koerdisch waarbij twee woorden met een tussen-i of tussen-e verbonden worden om een bezitsrelatie aan te duiden
- De Taq-e-Bustan betekent de "bogen van Bostan" en de -e- is een ezafe.
- Het woord 'ezafe' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.