expugnare

Latijn

Uitspraak

• IPA: /ˌɛkspuːŋˈnaːrɛ/

Woordafbreking

• ex·pug·na·re

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van pūgnāre met het voorvoegsel ex-.

stamtijd
infinitief	1e pers. enk. ind. praes. act.	1e pers. enk. ind. perf. act.	supinum
ĕxpūgnāre	ĕxpūgno	ĕxpūgnāvi	ĕxpūgnātum
eerste vervoeging	volledig

Werkwoord

ĕxpūgnāre

1. innemen, veroveren
2. overwinnen, overmeesteren
3. afdwingen