evocatief

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen


Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • evo·ca·tief
Woordherkomst en -opbouw
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen evocatief evocatiever evocatiefst
verbogen evocatieve evocatievere evocatiefste
partitief evocatiefs evocatievers -

Bijvoeglijk naamwoord

evocatief [1]

  1. iets met woorden of klanken heel beeldend kunnen beschrijven
    • Zulke zinnen schrijft Melchior: gedetailleerd, evocatief, met een vaak eigenaardige spanning erin, en dan soms ineens ook verrassend ontnuchterend of laconiek. Hij spint je in met die zinnen. Hier is beslist geen sprake van mooischrijverij; 'de zwembroek was plotseling een vieze kledder,' lees je iets verderop. [2] 
    • De titel van de cd is vernoemd naar het ruim vijftien minuten durende The Shadows of silence van de hier vrijwel onbekende Noorse componist Bent Sørensen, die in het stuk met veel evocatief talent een bijzonder fraai en melancholiek stemmende wereld van zachte schaduwklanken oproept. [3] 
Synoniemen

Gangbaarheid

63 % van de Nederlanders;
90 % van de Vlamingen.[4]

Verwijzingen