Naar inhoud springen

essuyer

Uit WikiWoordenboek
stamtijd
infinitief verleden
tijd
voltooid
deelwoord
essuyer
essuyais
essuyé
eerste groep volledig

essuyer

  1. overgankelijk afdrogen
  2. overgankelijk afvegen; afwissen; vegen; schoonmaken
  3. overgankelijk (figuurlijk) ondergaan, moeten dragen
    «(...); je l’instruisis en peu de mots des horreurs que j’avais essuyées, et je retombai en faiblesse.»[2]
    (...); ik vertelde hem in een paar woorden de verschrikkingen die ik had doorstaan, en ik viel opnieuw flauw uit zwakte.
  1. essuyer (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994) op Wikipedia (fr) op de website cnrtl.fr op Wikipedia (fr).
  2. Bronlink Weblink bron Candide, ou l'Optimisme (1759) in: Œuvres complètes de Voltaire, tome 21, Garnier, digitale versie op de Franstalige Wikisource (1877), p. 159