erudiet

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • eru·diet
Woordherkomst en -opbouw
  • Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘uitgebreide kennis en smaak bezittend’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • via het frans van het Latijn rudis met het voorvoegsel ex- met het achtervoegsel -iet [2]
stellend vergrotend overtreffend
onverbogen erudiet erudieter erudietst
verbogen erudiete erudietere erudietste
partitief erudiets erudieters -

Bijvoeglijk naamwoord

erudiet

  1. een uitgebreide kennis hebbend
  2. veel kennis, een brede interesse, beschaving en smaak hebbend
    • Die professor is een zeer erudiete man. / Die professor is een erudiet mens. 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

88 % van de Nederlanders;
84 % van de Vlamingen.

Verwijzingen