envier
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| envier |
enviais |
envié |
| eerste groep | volledig | |
envier
- overgankelijk benijden; jaloers zijn op iemand
- overgankelijk verlangen; iets wensen te hebben
- ↑ envier (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.