enculer
Uiterlijk
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| enculer |
enculais |
enculé |
| eerste groep | volledig | |
enculer
- (spreektaal) (vulgair) sodemieteren, kontneuken [1]
- (spreektaal) (vulgair) bedriegen, belazeren
- «J’me suis fais enculer de dix keusses sur ces jeans.»
- Ik heb me voor 10 euro laten naaien met die spijkerbroek. [1]
- «J’me suis fais enculer de dix keusses sur ces jeans.»