empeorar
- em·pe·o·rar
| stamtijd | ||
|---|---|---|
| infinitief | verleden tijd |
voltooid deelwoord |
| empeorar |
empeoraba |
empeorado |
| volledig | ||
empeorar
- onovergankelijk verslechteren, achteruitgaan, erger worden
- overgankelijk verergeren, erger maken
- [1] agravar
- empeorar in: Diccionario de la lengua española, 23e druk, op website: Real academia española