eiser

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • ei·ser
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud meervoud
naamwoord eiser eisers
verkleinwoord eisertje eisertjes

Zelfstandig naamwoord

eiser m

  1. (juridisch) de naam die in het burgerlijk procesrecht aan een procespartij wordt gegeven, die een civiele procedure begint
    • De eiser eiste dat zijn buurman de overhangende takken van zijn boom zou verwijderen. De aangeklaagde buurman vond dit een onredelijke eis. 
Verwante begrippen
Vertalingen

Gangbaarheid

95 % van de Nederlanders;
92 % van de Vlamingen.[1]

Meer informatie

Verwijzingen

  1. Bronlink geraadpleegd op 28 april 2020 Weblink bron Gearchiveerde versie “Word Prevalence Values” op ugent.be