eigensoortig
Uiterlijk
- ei·gen·soor·tig
| stellend | vergrotend | overtreffend | |
|---|---|---|---|
| onverbogen | eigensoortig | eigensoortiger | eigensoortigst |
| verbogen | eigensoortige | eigensoortigere | eigensoortigste |
| partitief | eigensoortigs | eigensoortigers | - |
eigensoortig [1]
- apart, een eigen, afzonderlijke soort vormend
- Het woord eigensoortig staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.