dysmelie
Uiterlijk
- dys·me·lie
| enkelvoud | meervoud | |
|---|---|---|
| naamwoord | dysmelie | dysmelieën |
| verkleinwoord | dysmelietje | dysmelietjes |
de dysmelie v
- (taalkunde) niet-harmoniërende verbinding van zinsdelen of woordfuncties
- Het woord 'dysmelie' staat niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie.