dusk
Uiterlijk
| enkelvoud | meervoud |
|---|---|
| dusk | dusks |
| vervoeging | |
|---|---|
| onbepaalde wijs | to dusk |
| he/she/it | dusks |
| verleden tijd | dusked |
| voltooid deelwoord |
dusked |
| onvoltooid deelwoord |
dusking |
| gebiedende wijs | dusk |
- Bekend sinds ca. 1200; van Middelengels dosc.[1] Mogelijk verder van Angelsaksisch dox "donker", Proto *duskaz, Indo-Europees *dʰwes-.
dusk
dusk
- onovergankelijk, (meteorologie) donker worden, schemeren
- overgankelijk donker maken, verduisteren [1]
| stellend | vergrotend | overtreffend |
|---|---|---|
| dusk | dusker | duskest |
dusk
- met een kleur als van de avondschemering; neigend naar donker/zwart
- ↑ dusk, Online Etymology Dictionary. OED twijfelt echter aan de verklaring dat het ook een erfwoord uit het Oudengels en Protogermaans is.