duc
Uiterlijk
- geleend van Latijn dux, ducis "leider", waarvan Laatlatijn provinciegouverneur en onder de Merovingiërs afgevaardigde van de koning omtrent militaire en juridische zaken over meerdere graafschappen [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| duc | le duc | ducs | les ducs |
duc m
- ↑ duc (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.