dubbelen

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • dub·be·len
Woordherkomst en -opbouw
  • afgeleid van dubbel met het achtervoegsel -en
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
dubbelen
dubbelde
gedubbeld
zwak -d volledig

Werkwoord

dubbelen [1]

  1. onovergankelijk (sport) een dubbelspel spelen
  2. overgankelijk een beschermende laag aanbrengen
  3. overgankelijk op een nieuwe papieren onderlaag plakken
  4. overgankelijk (sport) op een ronde achterstand zetten
  5. overgankelijk (in België) doubleren, blijven zitten, een jaar overdoen
Hyponiemen

Zelfstandig naamwoord

dubbelen mv

  1. meervoud van het zelfstandig naamwoord dubbele

Gangbaarheid

98 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[2]

Verwijzingen

Meer informatie