Naar inhoud springen

driftig

Uit WikiWoordenboek
  • drif·tig
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen driftigdriftigerdriftigst
verbogen driftigedriftigeredriftigste
partitief driftigsdriftigers-

driftig [2]

  1. in hoge mate prikkelbaar, opvliegend

Niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Taalunie als bijwoord

driftig

  1. wild, snel, verwoed
    • Hij was driftig aan het rekenen of hij wel genoeg verdiend had om op vakantie te kunnen gaan. 
99 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.[3]