doorhebbe
Uiterlijk
- door·heb·be
| vervoeging van |
|---|
| doorhebben |
doorhebbe
- (in een bijzin) aanvoegende wijs van doorhebben
- ... dat men doorhebbe.
- Het woord doorhebbe staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
| vervoeging van |
|---|
| doorhebben |
doorhebbe