doorgronden

Uit WikiWoordenboek
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • door·gron·den
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd
onbepaalde
wijs
verleden
tijd
voltooid
deelwoord
doorgronden
doorgrondde
doorgrond
zwak -d volledig

Werkwoord

doorgronden

  1. overgankelijk tot een grondig begrip van iets of iemand komen
    • Het duurde lang voordat men de dualiteit van licht en materie begon te doorgronden. 
     Genie luisterde meer dan ze sprak, had iets ongrijpbaars, was moeilijk te doorgronden en liep het liefst helemaal alleen onder haar zilveren paraplu om de felle zon te vermijden.[3]

Gangbaarheid

100 % van de Nederlanders;
99 % van de Vlamingen.[4]

Verwijzingen